Frankstar en het Key Laboratory of Physical Oceanography van het Ministerie van Onderwijs, verbonden aan de Ocean University of China, hebben gezamenlijk tussen 2019 en 2020 zestien golfsensoren ingezet in de noordwestelijke Stille Oceaan. Hierbij werden 13.594 sets waardevolle golfgegevens verzameld in de betreffende wateren gedurende maximaal 310 dagen. Wetenschappers van het laboratorium analyseerden de waargenomen in-situ gegevens zorgvuldig en gebruikten deze om aan te tonen dat het stromingsveld aan het zeeoppervlak de golfhoogtekarakteristieken van oceaangolven aanzienlijk kan beïnvloeden. Het onderzoeksartikel werd gepubliceerd in Deep Sea Research Part I, een gezaghebbend tijdschrift in de maritieme sector. Belangrijke in-situ observatiegegevens worden gepresenteerd.

Het artikel wijst erop dat er wereldwijd relatief vol成熟e theorieën bestaan ​​over de invloed van oceaanstromingen op het golfveld, die verder worden ondersteund door een reeks numerieke simulaties. Vanuit het perspectief van in situ-observaties is er echter nog onvoldoende en effectief bewijs geleverd voor het modulerende effect van oceaanstromingen op golven, en ontbreekt het ons nog steeds aan een relatief diepgaand begrip van de impact van oceaanstromingen op mondiale schaal op golfvelden.

Door de verschillen te vergelijken tussen het WAVEWATCH III-golfmodelproduct (GFS-WW3) en de in situ waargenomen golfhoogtes van golfboeien (DrWBs), wordt vanuit observationeel oogpunt bevestigd dat oceaanstromingen de effectieve golfhoogtes aanzienlijk kunnen beïnvloeden. Met name in het Kuroshio-verlengingsgebied van de noordwestelijke Stille Oceaan, waar de golfvoortplantingsrichting gelijk is aan (tegengesteld aan) de zeestroom aan het oppervlak, is de effectieve golfhoogte die in situ door DrWBs wordt waargenomen lager (hoger) dan de effectieve golfhoogte die door GFS-WW3 wordt gesimuleerd. Zonder rekening te houden met het forcerende effect van oceaanstromingen op het golfveld, kan het GFS-WW3-product een foutmarge van maximaal 5% hebben ten opzichte van de in het veld waargenomen effectieve golfhoogte. Verdere analyse met behulp van satellietaltimeterwaarnemingen toont aan dat, behalve in zeegebieden die worden gedomineerd door deining (de oostelijke lage breedtegraden van de oceaan), de simulatiefout van het GFS-WW3-golfproduct consistent is met de projectie van oceaanstromingen op de golfrichting in de wereldwijde oceaan.

De publicatie van dit artikel toont verder aan dat de binnenlandse oceaanobservatieplatformen en observatiesensoren die worden vertegenwoordigd doorgolfboeihebben geleidelijk het internationale niveau benaderd en bereikt.

Frankstar zal zich onverminderd blijven inzetten om meer en betere platforms en sensoren voor oceaanobservatie te lanceren en iets te bereiken waar ze trots op kunnen zijn!