Mariene omgewingselemente bestaan ​​uit mariene meteorologie, mariene hidrologie, mariene geologie en geofisika, mariene fisika, mariene chemie, mariene biologie, ens. Dit sluit multidimensionele elemente in soos die see-lug-koppelvlak en die onderste atmosfeer (soos wolke, reën, mis, lugdruk, temperatuur, ens.), die see-oppervlak (sooswind, golwe, ys, stormvloede, soutsproei, sonstraling, temperatuur, soutgehalte, getye,ens.), onderwater (soosinterne golwe, sirkulasie, termoklines, klankkanale, digtheid, geleidingsvermoë, diepte, ens.) en die seebodem (soos geologie, geomorfologie, magnetiese veld, swaartekragveld, ens.).

Klassifikasie van Mariene Omgewingswaarnemingstoerusting

Toerusting vir mariene omgewingswaarneming is ontwerp om inligting oor die mariene omgewing te bekom, wat ons algemeen noem mariene waarnemings-, ondersoek-, moniterings- en karteringstoerusting. Dit sluit verskeie tipes sensors, versamelaars, verwerkers en die verskeie vaste en mobiele ruimtegebaseerde, luggebaseerde, kusgebaseerde en seegebaseerde (oppervlak- en onderwater) waarnemingsplatforms in waarop hulle gedra word.

Daar is 'n wye verskeidenheid mariene omgewingswaarnemingsinstrumente. Geklassifiseer volgens omgewingselemente, kan hulle verdeel word in temperatuur, soutgehalte, diepte, golwe, strome, getye, wind, klank en magnetiese veld, ens. Geklassifiseer volgens sensors, kan hulle verdeel word in akoestiese, optiese, elektriese, termiese en magnetiese, ens. Geklassifiseer volgens strukturele beginsels, kan hulle verdeel word in akoestiese instrumente, optiese instrumente, elektroniese instrumente, meganiese instrumente, en afstandswaarneming en telemetrie-instrumente, ens. Geklassifiseer volgens verskillende draers, kan hulle verdeel word in skeepsinstrumente, dompelinstrumente, boeie-instrumente, kusstasie-instrumente, vliegtuig- en satellietinstrumente, ens. Geklassifiseer volgens die gemete items, kan hulle verdeel word in temperatuurmetingsinstrumente, soutgehaltemetingsinstrumente, golfmetingsinstrumente, stroommetingsinstrumente, voedingsoutinstrumente, swaartekrag- en magnetiese kraginstrumente, bodemsedimentopsporingsinstrumente, plankton- en bentiese organismes se instrumente, ens.

Toerusting vir die waarneming van mariene omgewing kan in vier hoofkategorieë geklassifiseer word, naamlik instrumente vir die waarneming van mariene fisiese eienskappe, instrumente vir die waarneming van mariene chemiese eienskappe, mariene biologiese waarnemingsinstrumente, en mariene geologiese en geofisiese waarnemingsinstrumente. Onder hulle het mariene waarnemingsinstrumente vir skepe die meeste variëteite. Volgens hul bedryfsmetodes kan hulle verder verdeel word in weggooibare, selfterugkerende, hangende en gesleepte tipes. Weggooibare instrumente word gebruik deur hul sensoronderdele in die see te laat val, en die waargenome data word deur drade of radiogolwe na die skip oorgedra. Die sensors word nie na gebruik herwin nie. Selfterugkerende instrumente sink tydens waarneming in die see, en na voltooiing van die meet- of monsternemingstaak verwyder hulle die ballast en keer terug na die see-oppervlak deur hul eie dryfvermoë. Hangende instrumente word vanaf die skip se kant deur die skip se lierboom in die see gestuur en word gebruik vir waarneming wanneer die skip geanker of dryf. Gesleepte instrumente word vanaf die agterstewe van die skip in die see geplaas en agter die skip gesleep vir waarneming onderweg.

Die toerusting vir oseaanwaarneming, -ondersoek, -monitering en -kartering deel baie gemeenskaplike kenmerke in terme van instrumenttipes, meetelemente, bedryfsmetodes, dataverwerking en toepassingsresultate. Hul onderskeie toepassingsdoeleindes en vereistes vir die resultate verskil egter, dus is dit dikwels moeilik om spesifieke klassifikasies te maak. Byvoorbeeld, 'n oseaanopmetingsvaartuig kan dien as beide 'n operasionele platform vir oseaanondersoek en 'n operasionele platform vir oseaanmonitering en -kartering; nog 'n voorbeeld is die Akoestiese Doppler-stroomprofieleerder (ADCP), wat 'n waarnemingsvrag is vir beide oseaanondersoek en oseaanmonitering, en wanneer dit gebruik word in die beplanning van oseaanterminaalkonstruksieprojekte, word dit 'n waarnemingsvrag vir oseaankartering.

Oseaanwaarnemingstoerusting sluit verskeie oseaanplatforms in soos satelliete vir afstandwaarneming, onbemande vliegtuie, golfsweeftuie, onderwatersweeftuie, outonome onderwatervoertuie (AUV's), afstandbeheerde onbemande duikbote, onbemande oppervlakbote, seebodemgebaseerde stelsels, oseaanopmetingskepe,oseaanboeie, oseaan-intydse waarnemingsnetwerke, sowel as las- of sensors soos akoestieseDoppler-stroomprofieleerders (ADCP), multibalk-batimeters, sintetiese diafragma-sonar (SAS), temperatuur-soutgehalte-diepte-instrumente (KD), oseaanmagnetometers, syskandeersonars, oseaangravimeters, enkelkanaal-seismiese stelsels, seebodem-hittevloeimeters, onderwater akoestiese posisioneringstelsels, sedimentvalle, driedimensionele sonarstelsels, watervlakmeters en onderwater-traagheidsnavigasietoerusting.